Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5101 K.2024/582

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2012 tarihli ve 2010/281 Esas, 2012/298 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237

sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetime tabi tutulmasına karar verilmiş, karar 14.01.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

B. Sanığın 30.06.2013 tarihinde işlediği suç nedeniyle 07.07.2015 tarihinde mahkemesince ihbarda bulunulması üzerine, Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/640 Esas, 2015/114 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanarak sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesi hükmünün Dairemizin 23.09.2021 tarihli ve 2020/11560 Esas, 2021/9186 Karar sayılı ilamı ile

" Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; ihbara konu Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2015 tarihli ve 2015/96 Esas -2015/359 Karar sayılı ilamıyla TCK'nın 106/1-1 ve 125/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinin 2. cümlesine göre.

“Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü dikkate alındığında, suç tarihinde 5237 sayılı TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı, bu suçla birlikte işlenen TCK'nin 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun da bu nedenle uzlaştırma kapsamında olmadığı,

6763 sayılı Kanun değişikliği ile tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşıldığından söz konusu ihbar edilen ilamdaki her iki suç yönünden kanun değişikliği kapsamında uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığının mahkemesinden sorularak anılan suçlar yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığının tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması"

Nedeniyle bozulması karar verilmiştir. D. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/303 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararı ile, sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; cezanın ertelenmesi ya da seçenek yaptırımlara çevirilmesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan 2313 sayılı Yasa'nın 23 üncü maddesinin son fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık uzamış zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihi olan 14.01.2013 ile ihbara konu ikinci suç tarihi olan 30.06.2013 arasında duran süreler de dikkate alındığında, suç tarihi ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2021/303 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğii BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,