Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5182 K.2023/10461

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmemiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2019 tarihli ve 2018/485 Esas, 2019/340 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli ve 2019/1971 Esas, 2020/597 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20/12/2021 tarihli ve 2020/15195 Esas, 2021/13894 Karar sayılı kararı ile;

"Dosya kapsamına göre, sanığın kendisine ait ikametten kullanıcılara uyuşturucu atmak suretiyle uyuşturucu madde sattığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinde sayılan umumi ya da umuma açık yerlerden sayılamayacağı gözetilmeden, bu madde uyarınca cezasında artırıma gidilerek sanık hakkında fazla ceza tayini," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2022/21 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine 4. Eylemin kullanmak için

uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına 7. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın uyuşturucu madde sattığı bilgisi üzerine evinin oraya gidildiğinde tanıkların geldiği ve sanığın balkondan bir şey attığının tespit edilmesi üzerine tanıkların üzerinde uyuşturucu madde bulunduğu ve kolluk aşamasındaki müdafii huzurundaki beyanları ile teşhis tutanaklarına göre de sanıktan aldıklarını beyan ettikleri ve sanığında mahkeme aşamasına kadar parasız olarak verdiğini ikrar ettiği olayda sanığın yapılan ev aramasında da uyuşturucu maddenin ele geçirildiği anlaşıldığından sanığın eylemi sabit kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiş ve ev içinden uyuşturucu maddeyi verdiği için Yargıtay bozma ilamına uyularak 188 inci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca cezasından arttırım yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2022/21 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,