Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5279 K.2024/787

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çifteler Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2015 tarihli ve 2014/327 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir. B. Çifteler Asliye Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.12.2019 tarihli ve 2019/2715 Esas, 2019/9057 Karar sayılı kararı ile;

"Sanığa ait bahçede dikili olarak ele geçirilen farklı boylarda toplam 350 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrarın, sanığın kişisel kullanımı için gerekli miktardan çok fazla olacağı, Dairemizin genel uygulamalarına göre, ticari amaçla ekildiklerine ilişkin başka delil yoksa 20 köke kadar dikili kenevirin kişisel kullanım kapsamında ekildiğinin kabul edilebileceği dikkate alınarak,

sanığın eyleminin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 2313 sayılı Kanunun 23. maddesinde yapılan değişiklikten sonra suç tarihine göre lehe aleyhe yasa tartışması yapılarak uygulanacak yasanın belirlenmesi hususlarının, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Çifteler Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2020/38 Esas, 2021/188 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin esrar elde etmek için kenevir ekme suçunu oluşturduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilerek dosya görevli Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

C. Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/600 Karar sayılı kararı ile sanığın esrar elde etmek için kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca ceza müddeti yönünden kazanılmış hakkının bulunması sebebiyle sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olaya ilişkin tutanak, sanığın Çifteler İlçesi ... Mahallesi ... Sokak No:... sayılı adresinde yapılan aramada ele geçirilen hint keneviri bitkisinin sayıları, Ankara Bölge Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğü'nün uzmanlık raporunda, 300 gr ağırlığındaki kök, sap ve yaprakları mevcut yeşil renkli bitkilerin esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisi olması ve maddenin esrar elde edilmesine elverişli olduğunun belirtilmiş olması,

sanığın dolaylı anlatımları, sanığın hint keneviri bitkilerini ekmiş olması hususları, kenevir bitkilerinin sayısı, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı birarada diğerlendirildiğinde sanığın kenevir bitkilerini ticari kasıtla esrar elde etmek amacıyla diktiği, suçunun sübuta erdiği kabul edilmiş, 694 sayılı KHK ile 2313 sayılı Yasa'nın 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının 1 inci cümlesinin cezai müeyyidesi değiştirilmiş olup buna göre cezanın alt sınırının 4 yıl hapis ve 500 gün adli para cezası olduğu kabul edilerek alt sınırdan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulmuş ise de;

1. 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının "bir yıldan yedi yıla kadar hapis" cezasını öngördüğü, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ikili bir ayrıma gidilerek, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişinin "dört yıldan on iki yıla kadar hapis" ile cezalandırılacağının öngörüldüğü, 01.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7078 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile yapılan değişiklikle ceza miktarının "dört yıldan on iki yıla kadar hapis ve beşyüz günden onbin güne kadar adlî para cezası" olarak düzenlenmesi karşısında ;

Mahkemece sanığın kovuşturmaya konu eylemine ilişkin olarak lehe aleyhe kanun değerlendirmesi yapıldığı esnada yukarıda belirtilen yasal değişiklikler öncesi ve sonrasına ilişkin ayrı ayrı hükümler kurulup karşılaştırmak suretiyle somutlaştırma yapılarak sonuç ceza itibarı ile lehe yasa belirlenip, uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden eksik bir biçimde değerlendirme yapılması,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/600 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,