Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5663 K.2023/4063

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.11.2015 tarihli ve 2015/159 Esas, 2015/883 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.11.2015 tarihli ve 2015/159 Esas, 2015/883 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli 2020/17163 Esas, 2021/8665 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün basit yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunması ve 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci maddesi uyarınca araştırma yapılmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma sonrası yapılan yargılama ile Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.03.2022 tarihli ve 2021/1414 Esas, 2022/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

D. Sanığın itirazı ile yapılan yargılama ile Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.09.2022 tarihli ve 2022/187 Esas, 2022/412 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Atatürk Mahallesi mezarlık içerisinde bulunduğu sırada kolluk ekiplerinin yapmış olduğu araştırmada sanığın oturduğu yerde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, alınan kan örneğinde ise uyuşturucu maddeye rastlanıldığının sabit olduğu sanığın bu şekilde üzerlerine atılı bulunan suçu işledikleri anlaşılmakla; açılan kamu davasında sanık hakkında öncelikle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile yapılan yargılama ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, kararın sanık tarafından temyizi ile Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli kararı ile bozulduğu, dosyanın tekrar ele alınması ile sanık hakkında basit yargılama

usulünün uygulandığı, sanığın itirazı ile yapılan yargılamada mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR