Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5721 K.2024/423

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2013/667 Esas, 2015/446 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2013/667 Esas, 2015/446 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.06.2021 tarihli ve 2020/10482 Esas, 2021/8064 Karar sayılı kararı ile;

"Yapılan arama üzerine dikili olarak ele geçirilen farklı boylardaki kenevirlerden olgunlaştıklarında elde edilecek esrar miktarı ile dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelere göre, iddia edilen eylemin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinde yapılan değişiklikten sonra suç tarihine göre lehe aleyhe yasa tartışması yapılarak uygulanacak yasanın belirlenmesi hususlarının, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/150 Esas, 2022/210 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Gelen ihbarda köy yakınındaki tarlada Sinan ve ... isimli kişiler tarafından kenevir ekildiğinin bildirildiği, kolluk tarafından adrese gelindiğinde Mehmet'e ait tarlada hint keneviri bitkisinin ekili olduğunun görüldüğü, görevlilerce tarla yakınında yolda seyir halinde bulunan aracın durdurulduğu, araçta sanık ...'ın bulunduğunun görüldüğü olayda; ihbar ve sanığın tarla yakınında yakalanması

dışında somut delilin bulunmadığı, sanığın savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, sanığın kenevir bitkilerinin bulunduğu tarlada görüldüğüne, ekip suladığına ilişkin tanık beyanı ya da başkaca delil olmadığı, yüklenen suçu işlediğine dair şüphe bulunduğu, hakkında cezalandırılmasına yeterli ve her türlü kuşkudan uzak delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemenin sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR