Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5793 K.2024/583

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Sivaslı Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2014 tarihli ve 2014/420 Esas, 2014/815 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrası 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2014/552 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz hint keneviri ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2014/552 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.10.2021 tarihli ve 2020/11367 Esas, 2021/10806 Karar sayılı kararı ile;

"Yapılan arama üzerine dikili olarak ele geçirilen farklı boylardaki kenevirlerden olgunlaştıklarında elde edilecek esrar miktarı ile dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelere göre, sanıkların eyleminin 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinin 5. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu mu yoksa aynı fıkranın 2. cümlesinde düzenlenen münhasıran kendi kullanımı için kenevir ekme suçunu mu oluşturduğuna ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte,

üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması," nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2021/507 Esas, 2021/777 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin değerlendirilmesi, yetki ve görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olması gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya görevli Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

E. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/216 Esas, 2023/376 Karar sayılı kararı ile sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile

üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca, kazanılmış hakkı saklı tutularak 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Eksik inceleme yapıldığına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in evinin bahçesinde Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden yapılan aramalar neticesinde 352,77 gram kurutulmuş hint keneviri ve ekili halde 42 kök hint kenevirinin ele geçirildiği olayda, tutanaklar, sanık savunması, kriminal rapor, ele geçirilen kenevir miktarı, kenevir sayısının kişisel kullanımın üzerinde bulunması ve bir miktar kenevirin de kurumaya bırakılmış halde ele geçirilmesi ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirilerek, sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekmek suçunu işlediği değerlendirilmiştir, gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, araştırılması gereken başkaca hususun bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/216 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,