Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5801 K.2023/8769

Dosya içeriğine göre, yokluklarında verilen ve 19.04.2022 tarihinde sanık müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresinden sonra 17.06.2022 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği, ayrıca sanığa tebligat yapılmadığı, sanığın Bölge Adliye Mahkemesine hitaben 17.06.2022 tarihinde yazdığı dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu ve dilekçesine istinaden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2022/593 Esas, 2022/934 Ek Karar sayılı kararıyla yerinde olmayan gerekçeyle ve yetkisi olmadığı halde 5271 sayılı Kanun'un 42 nci

maddesinin birinci fıkrasına aykırı olarak sanığın talebinin reddine karar verilmiş ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün, “kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hale getirme imkanı olan” sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek,

tebligat mazbatası ve/veya tebliğ-tebellüğ belgesi ile temyiz dilekçesi sunması halinde, dilekçesi de eklenmek suretiyle ve temyiz istemi hakkında görüş bildiren ek tebliğname de düzenlenip gönderilmek üzere; dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,