Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5841 K.2023/3738

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'Un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve

yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2014 tarihli ve 2013/40 Esas, 2014/120 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve ayrıca sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, Cumhuriyet savcısı (... lehine), sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.03.2021 tarihli ve 2017/2344 Esas, 2021/3087 Karar sayılı kararı ile;

B. Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanığın uyuşturucu maddeyi teslim alamadan yakalandığı, böylece sanığın eyleminin "teşebbüs aşamasında" kaldığı dikkate alınarak, hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı hükmü ile TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/67 Esas, 2022/97 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ... ve ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve ayrıca sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Uyulmasına karar verilen, Dairemizin 04.03.2021 tarihli, 2017/2344 Esas, 2021/3087 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanıklar ... ve ... hakkında Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 31.10.2012 tarihli "Ek Takipsizlik" kararı kaldırıldıktan sonra, sanıklar ... ve ... hakkında yeniden iddianame düzenlenmesi sağlanarak yargılamaya devam edilmesi gerektiği gözetilmeden anılan ek takipsizlik kararının kaldırılmadan önce düzenlenmiş hukuki değerden yoksun, 15.08.2013 ve 04.12.2013 tarihli iddianameler ile açılan davaya devam olunarak hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 172 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/67 Esas, 2022/97 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafileri ile sanıklar ...ve ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde karar verildi.