Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5912 K.2023/3806

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.

Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2012 tarihli ve 2011/435 Esas, 2012/291 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uygun davranmaması nedeniyle 24.04.2013 tarihli ve 2011/435 Esas, 2012/291 Karar sayılı ek karar ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası,

62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 21.06.2017 tarihli ve 2015/11768 Esas, 2017/4049 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan sonra dosyanın devredildiği Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesinin 14.02.2018 tarihli ve 2017/475 Esas, 2018/95 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 07.03.2018 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

C. Sanığın denetim süresi içerisinde 25.03.2019 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesinin 04.08.2021 tarihli ve 2021/273 Esas, 2021/255 Karar sayılı kararı ile, zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık yönünden 5 yıl 4 aylık asli, 8 yıllık uzatmalı (kesintili) dava zamanaşımı süresinin, tedavi ve denetimli serbestlik kararının kesinleştiği tarih ile mahkemece denetimli serbestlik tebdirine uymaması üzerine yeniden yargılama yapmaya başladığı tarihe kadar durduğu ve yeniden işlemeye başlayan sürenin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih itibariyle durduğu, denetim süresi içinde kasıtlı yeni suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başladığı ve mahkûmiyet kararı verilmesi ile sürenin kesildiği, zamanaşımını kesen ve durduran sürelerin

hesaplanması sonucunda, atılı suç için öngörülen dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanma tarihinden önce dolduğu gerekçesiyle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 10.12.2022 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR