Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5945 K.2024/512

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2007 tarihli ve 2007/41 Esas, 2007/140 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kısa süreli hapis cezasının 6.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

B. Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin bahsi geçen kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.10.2012 tarihli ve 2011/19196 Esas, 2012/15006 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra getirilen yasal değişiklikler gözetilerek sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma ilamına uyan Samandağ Asliye Ceza Mahkemesince 14.12.2012 tarihli ve 2012/784 Esas, 2012/1089 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kenevir ekme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın, denetim süresi içerisinde 24.04.2016 tarihinde suç işlemesi üzerine aynı mahkemenin 11.09.2020 tarihli ve 2020/401 Esas, 2020/562 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, kenevir ekmenin suç olduğunu bilmediğine ve hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. B. Suçun tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran süre de dikkate alındığında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2020 tarihli ve 2020/401 Esas, 2020/562 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,