Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/6511 K.2023/10739

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli ve 2015/166 Esas, 2015/302 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.07.2020 tarihli ve 2020/258 Esas, 2020/3675 Karar sayılı kararı ile;

"Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, 10.01.2015 tarihli eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ancak;

1. Zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesiyle uygulama yapılabilmesi için her biri cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, sanığın 10.01.2015 tarihli “uyuşturucu madde ticareti yapma suçu” sabit ise de; bunun dışında kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, 13.11.2014 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu madde ile ilgisi bulunduğuna veya diğer sanıkların suçlarına iştirak ettiğine dair içeriğine farklı anlamlar yüklenebilecek soyut telefon görüşmeleri dışında, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2. Sanık ... hakkında mahkemece, Sarayköy Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/19 Esas 2014/133 Karar sayılı ilamıyla aldığı 5 ay hapis cezası esas alınarak tekerrür hükümleri uygulanmışsa da, UYAP kayıtları ile sabıka kaydının incelenmesinde; tekerrüre esas alınan hükmün sanık ile ilgisi bulunmadığı gibi sanığın sabıkasında da bu mahiyette bir hükmün bulunmadığı, ayrıca sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamın da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2020/194 Esas, 2021/120 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz dışı sanık ... Doymaz’ın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair edinilen bilgiler üzerine, kullandığı tespit edilen telefon hattı üzerinde iletişimin dinlenmesi, tespiti, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararı alındığı, kararın icrası sırasında; temyiz dışı sanık ... Doymaz‘ın kullandığı telefon hattından sanık ... ve temyiz dışı sanık Ali Kahraman ile yaptığı telefon görüşmeleri üzerine yapılan çalışmalarda.

10.01.2015 tarihinde oluşturulan uygulama noktasına yaklaşan 20 V .... plakalı aracın dur ihtarına uymayarak kaçmaya başladığı ve kovalamaca devam ettiği sırada içerisinde 4 kişinin olduğu görülen aracın sağ tarafından içerisinde net 218 gram esrar elde edilebilir net 484 gram hint keneviri bitkileri olan bir poşet atıldığının tespit edildiği,

400 metre sonra sürücüsü hakkında beraat hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ..., sağ ön koltuğunda hakkında mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık Ali Kahraman, sol arka koltuğunda hakkında beraat hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ... ve sağ arka koltuğunda sanık ... olan aracın durdurulduğu olayda; sanığın eyleminin ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı, ele geçiriliş

şekli ve iletişim tespit tutanaklarıyla sabit olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR