Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/6517 K.2023/4621

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarih, 2015/129 Esas, 2015/231 Karar sayılı kararı ile

sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.04.2022 tarihli ve 2020/10967 Esas, 2022/5289 Karar sayılı kararı ile;

"Aleyhine yeterli delil bulunmadı aşamada, sanık ...’ın suç konusu uyuşturucu hapları sanık ...’in getirerek diğer sanıklar ... ve ...a verdiğini söyleyerek beyanı ile sanık ...’in suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarih, 2022/77 Esas, 2022/202 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri 1- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2- Aleyhine yeterli delil bulunmadığından beraat etmesi gerektiğine, 3- Etkin pişmanlık indirim oranının az olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan haklarındaki mahkûmiyet hükümleri kesinleşen ... ve ...'un Rize'den yola çıkıp ...'e geldikleri burada sanık ...'dan 100 adet MDMA içeren hap ile 3,5 gr esrar satın aldıkları, ... ve ...'un daha fazla miktarda uyuşturucu hap istemeleri üzerine,

sanık ...'ın bu şahısları uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan haklarındaki mahkûmiyet hükümleri kesinleşen Halil'e yönlerdiği, ... ve ...'un Halil'den 125 adet MDMA içeren hap satın alıp Rize'ye dönerken yakalandıkları olayda, ... ve ...'un beyanları, sanık ...'ın ikrarı, ele geçen uyuşturucu maddeler gözetilerek sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine, beyanı ile diğer sanık ...'in suçunu ortaya çıkardığı gerekçesiyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR