Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/6540 K.2024/53

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.08.2006 tarihli ve 2006/2925 Esas, 2006/8241 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2006 tarihli ve 2006/950 Esas, 2006/506 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2006 tarihli ve 2006/950 Esas, 2006/506 Karar sayılı kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.09.2009 tarihli ve 2008/6389 Esas, 2009/9898 Karar sayılı kararı ile; "5271 sayılı CMK’nun 5560 sayılı yasa ile değişik 231.maddesinin 5 ve 14.fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı yasanın 562.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu", nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2009 tarihli 2009/567 Esas ve 2009/414 Karar sayılı kararı ile, 5278 sayılı Kanun'un 77 nci ve devamı maddeleri ile 2313 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler, 5728 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesinin (a) bendi hükmü nazara alınarak dosyanın görevli Samandağ Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2010 tarihli ve 2009/1129 Esas, 2010/600 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

F. Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2020 tarihli ve 2020/402 Esas, 2020/621 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hükmün açıklanması ile sanığın kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci,

ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir. G. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin dördüncü cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası nazara alındığında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.07.2010 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 01.07.2011 tarihi arasındaki duran süreler de eklendikten sonra dolduğu anlaşıldığından,

diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine Dairemiz tarafından karar verilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2020 tarihli ve 2020/402 Esas, 2020/621 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde

görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,