Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/733 K.2023/2827

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2020/12750 Esas, 2022/11877 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.01.2023 tarihli ve KD- 2021/37361 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde "...6545 sayılı yasal değişiklik sonrasındaki, bu suça özgü araştırma, denetime imkan verecek şekilde yerel mahkemede yapıldığı, sanığın 06.06.2014 tarihinde benzer suçu işlediği, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği,

sanık 10.10.2014 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurarak tedbiri ihlal ettiği, 06.06.2014 tarihli eylem için, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kamu davası açıldığı ve yapılan yargılamada Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2015 tarihli ve 2015/9 Esas ve 2015/93 Karar sayılı ilamı ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu ve hükmün kesinleştiği, iddianamede ve mahkûmiyet kararında yasal eksiklik bulunmadığı, bu sebeple 16.11.2022 tarihli bozma ilamının 3. bendinde belirtilen somut olaya uygun araştırmanın öncesinde yapılmış olduğu,

sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedbir kararı olduğu, kararın ihlal olunduğu, bu suç için doğrudan soruşturma ve kovuşturma yapılması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinden hüküm kurulması gerektiği, evrak hukuki denetime elverişli olup dosyada eksiklik bulunmadığı" belirtilerek bozma ilamının kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.06.2022 tarihli, 2020/20-27 Esas ve 2022/489 Karar sayılı ilamı da dikkate alınmak suretiyle, dosya kapsamından ve UYAP sisteminden yapılan araştırmada; sanığın, temyize incelemesine konu bu suçtan önce 06.06.2014 tarihinde işlediği "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2014 tarihli ve 2014/17271 Soruşturma, 2014/4 Karar sayılı kararı ile verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı"nın ihlali nedeniyle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2014 tarihli ve 2014/17271 Soruşturma, 2014/10092 Esas,

2014/5668 İddianame sayılı iddianamesi ile açılan davada Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2015 tarihli ve 2015/9 Esas, 2015/193 Karar sayılı ilamı ile "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verildiği ve kararın 28.05.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, temyiz incelemesine konu 12.04.2018 tarihli suç doğrudan soruşturulması ve kovuşturulması gereken suç olduğu ve mahkemece gerekli araştırmanın yapıldığı. Bölge Adliye

Mahkemesince verilen hükmün bozulması üzerine, İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği hükümde, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığı ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2020/12750 Esas, 2022/11877 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli ve 2020/106 Esas ve 2020/261 Karar sayılı kararında sanık müdafiince belirtilen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,