Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/7349 K.2023/8042

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2013 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.07.2013 tarihli ve 2013/252 Esas, 2013/727 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Karar 18.07.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2014/619 Esas, 2015/181 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

D. Kararın sanık tarafından temyizi ile Dairemizin 17.12.2020 tarihli ve 2020/8004 Esas, 2020/9293 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası çerçevesinde karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

E. Bozma kararı sonrası yapılan yargılamada İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/39 Esas, 2022/634 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Olay tarihi olan 22.11.2012 günü saat 04:45 sıralarında güvenlik güçlerinin devriye görevini ifa ettikleri sırada İkiçeşmelik semti ........ caddesi üzerinde 833 sokak içerisinden çıkan sanık ...'ın

caddeden karşıya geçerken tedirgin ve heyacanlı davranışlar sergilediği caddesi No: 124 sayılı yerde bulunan haznedar spot isimli işyerinin kapalı olan kepenginin altından içeriye bir şeyler atmaya çalıştığının görüldüğü yanına gidilip atmaya çalıştığı maddelerin elinden alındığı GBT sorgulamasının yapıldığı ve atmak istediği maddelerin iki adet uyuşturucu madde olduğu tahmin edilen şüpheli madde olduğu ve muhafaza altına alındığı şüpheli maddelerin yapılan kriminal incelenmesinde aktif maddelerinden Tetrahydrocannabinol (THC) ihtiva eden bitki kırıntısı olduğunun tespit edildiği ve yasaklı maddelerden olduğunun belirlendiği bu şekilde daha

önce de esrar kullanan sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği kanaatine varılarak açılan kamu davasında öncelikle sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiş sanığın yükümlülüklerine uymaması ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 16.11.2011 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir (Kapatılan) 21. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/71 Esas ve 2012/509 Karar sayılı ilamı ile verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın 28.03.2012 tarihinde kesinleşmesi ile 15.06.2012 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği anlaşılmakla.

6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/39 Esas, 2022/634 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,