Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/7842 K.2023/8336

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ila yedinci fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 54 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin, 23.10.2014 tarihli ve 2014/349 Esas, 2014/620 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası,

5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 6 ay 20 gün hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın itiraz edilmeksizin 13.11.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine, denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/396 Esas, 2015/843 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin üçüncü ve aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 4.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.

D. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 22.03.2021 tarihli ve 2019/7526 Esas, 2021/3739 Karar sayılı kararı ile, sanığın eylemine ilişkin suç konusu uyuşturucu maddelerin paket sayısı, miktarı, olay yeri, savunması ve ele geçiriliş biçimine göre, sanığın eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği, gerekçesiyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

E. Bozmaya uyularak, Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin, 11.05.2021 tarihli ve 2021/116 Esas, 2021/193 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiş, karar itirazın reddi üzerine kesinleşmiştir.

F. Görevsizlik kararı üzerine, Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli ve 2021/205 Esas, 2022/59 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis ve 3 gün adli para cezasının, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç olarak 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; bozma sonrası yeterli, şüpheye mahal kalmadan ortaya çıkaran kovuşturma yapılmadan karar verildiğine, kesin delile değil zanna dayalı olarak ticaret suçundan hüküm verildiğine, sanığın içici olduğunu itiraf ettiğine, beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

02.02.2014 tarihinde Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/64 D.iş sayılı önleme arama kararına istinaden kolluk görevlilerince yapılan ring görevi esnasında durumundan şüphelenilerek durdurulmak istenen suça sürüklenen çocuğun kaçmasının ardından yakalandığında yapılan üst aramasında tutanağa göre üzerinde gizlediği ağzı bağlı şeffaf beyaz poşet içerisinde dört beste net 0,34 gr eroin içeren toplam net 0,4 gr krem renkli toz madde ile 12 fişek kilitli şeffaf naylon poşet içerisinde net 5,9 gr esrar elde edilebilecek toplam net 9,8 gr hint keneviri bitki parçalarının bulunduğu ve suça sürüklenen çocuğun bu esrarın kendisine ait olduğunu,

arkadaşlarıyla birlikte kullanmak için bulundurduğunu söylediği, suça sürüklenen çocuğun yaşı ve aradan geçen süre nedeniyle hakkında sosyal inceleme raporu alınmadığı, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 03.02.2014 tarihli raporu ile suça sürüklenen çocuktan ele geçirilen maddenin incelenmesinde, uyuşturucu maddelerden "Tetrahydrocannabinol"u ihtiva eden ve esrar elde edilmesine elverişli hint kenviri bitkisi parçaları olduğu ve elde edilebilecek esrar miktarının 5,9 g (beş gram dokuzyüz miligram) olduğu,

krem renkli toz maddenin, uyuşturucu maddelerden EROİN içerdiği ve içerdiği eroin miktarının % 84 oranında olmak üzere 0,34 gr (üçyüzkırk miligram) olduğunun tespit edildiği, suça sürüklenen çocuk savunmasında, yakalanan uyuşturucu maddeleri arkadaşları ile birlikte kullanmak üzere aldığını, uyuşturucu madde ticareti yapmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; suça sürüklenen çocuğun önleme kararına istinaden 1631.

Sokak girişinde kolluk tarafından yapılan çalışmalar sırasında hareketlerinden şüphelenilmesi üzerine yakalandığı ve üzerinde uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, ele geçirilen paket sayısı, miktarı, ele geçirilen maddelerin çeşitliliği gözetilerek suça sürüklenen çocuğun suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına mahkememizce itibar edilmeyerek, suça sürüklenen çocuğun suça konu uyuşturucu

maddeleri kullanmak amacıyla değil ticaret amacıyla bulundurduğunun sabit görüldüğü gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A. Gözaltı tarihinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

B. Sanık hakkında gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C. Adli Emanetin 2014/2644 sırasında kayıtlı arta kalan bitki parçaları ile Ankara Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan şahit numunelerin görevsiz mahkemece müsaderesine karar verilmiş olması nedeniyle hükümsüz kaldığı gözetilerek bu hususta 5271 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi gereği yeniden müsadere kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuş, bu hususların Yargıtayca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli ve 2021/205 Esas, 2022/59 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün; A. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinden sonra gelmek üzere " Gözaltı tarihi:02.02.2014" ibaresinin eklenilmesi, B. Hüküm fıkrasına "Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince mahkûmiyetinden MAHSUBUNA," ibaresinin eklenmesi,