Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/8212 K.2023/11410

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/72 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2021/2117 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanık hakkında cezalandırmaya yeter her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, 2. Sanığın satıcı değil içici olduğuna, 3. Sanık tarafından suçun seçimlik hareketlerinden birinin gerçekleştirilmediğine, 4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, 5. Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihi olan 18.03.2020 günü İstanbul ilinden Edremit ilçesine sanık ...'un kiralamış olduğu araç ile uyuşturucu madde getirileceği yönünde istihbari bilgi alınması üzerine usulüne uygun bir şekilde yapılan aramada 10 ACU 385 plakalı araçta sanıklar Orhan A., Tayfun G., Şahin C. ve Erol K. olduğu halde aracın sağ arka yolcu ayak kısmında şeffaf poşet içerisinde 31,79 gram ağırlığında uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanıklar Şahin ve Orhan'ın istikrarlı anlatımlarda bulunarak dosya kapsamı ile uyumlu ifade verdikleri, bu nedenle bu sanıkların beyanlarına üstünlük tanındığı,

her ne kadar sanıklardan Erol kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduklarını, sanık ... ise uyuşturucu maddelerle bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiş iseler de, sanıklar Şahin ve Orhan'ın istikrarlı anlatımları, olayın

meydana geliş şekli, ihbar içeriği, ihbar içeriği ile uyumlu uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi, ele geçirilen uyuşturucu maddenin niteliği ve miktarı, uyuşturucu madde ticareti karşılığında sanıklar Şahin ve Orhan'ın 2.800,00 TL parayı sanık ...'a göndermeleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar Tayfun ve Erol'un kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilmediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin uygulanmasına, suçun vasfına, sübutuna ve ceza miktarına ilişkin takdirinde ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı" yerine, "ödenmeyen kısma 5275 sayılı Kanun'un 106/3 maddesinin uygulanacağının sanığa ihtaratına" ibaresinin yazılmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2021/2117 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde "ödenmeyen kısma 5275 sayılı Kanun'un 106/3 maddesinin uygulanacağının sanığa ihtaratına" ibaresinin çıkarılması ve yerine; "ve ödenmeye nadli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına", ibaresinin eklenmesi,