Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/9205 K.2023/11223

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2019/578 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 15 yıl 9 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/1354 Esas, 2021/1736 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde "Uyuşturucu madde alışverişlerinin görülmediği, sanığın da suçlamayı kabul etmediği, bu itibarla sanık ...'ın farklı tarihlerde Yunus ...

E. ve ... A.'e uyuşturucu madde sattığının sabit olmadığı, ancak sanık ...'ın kullanımında bulunan 34... plaka sayılı araçta bulunan net 34 gram sentetik kannabinoid kişisel kullanım sınırının üzerinde olduğu ve sanık ...'in ticari amaçla bu uyuşturucu maddeyi bulundurduğu sabit olmakla,

bu haliyle TCK'nın 43. maddesinin uygulama koşulları oluşmadığı" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması ve sanık hakkında uygulama koşulları bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi kararının, sanık ... müdafileri taraflarından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.12.2022 tarihli ve 2021/16278 Esas, 2022/13070 Karar sayılı kararı ile; "CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında

istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup, TCK'nın 43. maddesi fiile bağlı sebeplere ilişkin bir artış maddesi olduğundan ve uygulanmaması şahsi indirim sebebi olarak kabul edilemeyeceğinden, TCK'nın 43. maddesinin hükümden çıkarılarak karar verilebilmesi için CMK'nın 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek,

CMK'nın 280/1-a maddesi kapsamına girmediği halde, duruşma açılmadan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 13.03.2023 tarihli ve 2023/324 Esas, 2023/577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendinin son cümlesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince gerekçeli karar başlığında sanığın "13.02.2023" olan tahliye tarihinin "13.03.2019" olarak gösterilmiş ise de, bu husus mahkemesince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilerek, temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükme yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kolluk tarafından adres ve isim bilgisine ve önceye dayalı bir istihbari bilgi olmasına rağmen usulüne uygun bir arama ve yakalama kararı alınmadığına, 2. Arama işlemi usul ve yasaya aykırı olmasından dolayı hükme esas alınamayacağından hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğine, 3. Tutanakta yazılı olan arabada uyuşturucu madde bulunduğu iddiası kesinlikle kabul etmemekle birlikte bir an için bulunduğu varsayımda olsak bile, uyuşturucu madde ticaretine sübut verecek şekilde satışa hazır vaziyette olmadığına ve gramaj bakımından kullanım sınırı içerisinde kaldığına,

4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5. Tutanaklarda arabada 40 gram uyuşturucu madde bulunduğu yazılı ise de sanığın bu hususu yargılama boyunca reddettiği, sanık böyle bir husus gerçek olmadığı için tutanağı da imzalamadığı, tanık ... A. de bu hususu doğrular nitelikte mahkeme huzurunda kolluğun bulundukları araçta inceleme yapmadıklarını samimi bir şekilde belirtildiği, ayrıca tutanak tanığı polis "arkadaşım Gökhan G.'de Mahir'in oturduğu koltuğun altında poşette uyuşturucu bulunduğunu söyledi. O esnada sürücü şahısla ilgileniyordum. Bizzat bulunduğu görmedim" şeklindeki beyanıyla da doğrular nitelikte olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Bölge Adliye Mahkemesince, uyuşturucu madde alışverişlerinin görülmediği, sanığın da suçlamayı kabul etmediği, bu itibarla sanık ...'in farklı tarihlerde Yunus ... E. ve ... A.'e uyuşturucu madde sattığının sabit olmadığı, ancak sanık ...'in kullanımında bulunan ... plakalı araçta bulunan sentetik kannabinoidin kişisel kullanım sınırının üzerinde olduğu ve sanığın ticari amaçla bu uyuşturucu maddeyi bulundurduğu sabit olmakla sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine, Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık ... kollukta müdafi eşliğinde verdiği savunmasında "koltuğun altında bulunan uyuşturucu madde bana ait değildir, araçta uyuşturucu maddeyi kimin koyduğunu ben bilmiyorum" şeklindeki beyanı ve tutanak içeriği dikkate alınmakla; sanığın maddenin araçtan elde edilmediğine ilişkin savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğundan itibar edilmediği, suça konu uyuşturucu maddelerin hukuka uygun şekilde ele geçirilmiş olduğu anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Gerekçeli karar başlığında tahliye tarihinin "13.03.2023" yerine "13.03.2019" olarak gösterilmesi, 2. ... A.' de ele geçen maddenin sanık tarafından verildiği kabul edilmediği halde, sanığın üzerinde ele geçen 40,00 TL 'nin sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 13.03.2023 tarihli ve 2023/324 Esas, 2023/577 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün,

1. Gerekçe karar başlığında tahliye tarihi kısmındaki "13.03.2019" ibaresinin çıkartılması ve yerine "13.03.2023" ibaresinin yazılması,

2. Hüküm fıkrasının (A-10) maddesinde yer alan "Bakırköy C. Başsavcılığı Adli Emanetinin 2019/3392 sırasında kayıtlı 480,00 TL'nin tanık ...'in kolluktaki beyanına göre 40 TL'sinin suçtan elde edildiği anlaşılmakla TCK'nun 55. Maddesine göre MÜSADERESİNE, kalan 440 TL'nin karar kesinleştiğinde sanık ...'a İADESİNE" ibaresinin çıkartılması ve yerine "Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2019/3392 sırasında kayıtlı 480,00 TL paranın suçtan elde edildiği sabit olmadığından sanığa İADESİNE" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza