Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/9329 K.2023/8781

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2013 tarihli ve 2012/140 Esas, 2013/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 13.05.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2014 tarihli ve 2014/63 Esas, 2014/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan karar tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 07.01.2020 tarihli 2017/1326 Esas, 2020/157 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

E. Bozmaya uyularak, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2021 tarihli ve 2020/70 Esas, 2021/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

F. Kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 29.06.2022 tarihli ve 2022/1609 Esas, 2022/8644 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

G. Bozmaya uyularak, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/316 Esas, 2022/441 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan

lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine, bir takım imkansızlıklar nedeniyle tedaviye uymadığına, yeniden hakkında tedavi kararı verilmesini talep ettiğine ilişkindir. B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç işleme kastının bulunmadığına, cezanın yüksek olduğuna, soyut gerekçelerle cezada indirime gidilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanık ...'ın içinde bulunduğu araçta yapılan arama sonucu 1 adet içime hazır esrarlı sigara ve 10 gram esrar ele geçtiği, sanığın alınan ifadesinde araçta ele geçen uyuşturucu maddeleri kendisinin Samsun'dan aldığını beyan ettiği, ayrıca sanığın aşamalarda yapmış olduğu savunmalarda esrar kullandığını, atılı suçlamayı ikrar ettiği, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, infaz dosyasının incelenmesinde ise.

Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne giderek infazına başlandığı, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevk edildiği, hastanenin sağlık kurulu raporunda. 25.09.2013 tarihli yapılan THC tahlil sonucunun pozitif çıktığı, sanığın tedavi ve denetim planına riayet etmediği, gerekçesiyle sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin rapor tarihi olan "09.04.2012" yerine "31.12.2011" olarak yazılması, Mahkemesince giderilebilecek yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde

belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR