Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/9435 K.2023/10359

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271

sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2021/562 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarih ve 2022/1289 Esas, 2022/1603 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesii üzerine Dairemizin 20.10.2022 tarihli ve 2022/11942 Esas, 2022/10571 Karar sayılı kararı ile; "Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde sanık ...’ün tanık Bahadır’a göndermek amacıyla sigara paketi içinde taksi şoförü Musa Çelik’e teslim ettiği uyuşturucu maddeden şüphelenen taksi şoförünün maddeyi kendisine veren kişinin ... olduğunu beyan ederek maddeyi kolluk kuvvetlerine teslim ettiği olayda, sanığın evinde yapılan aramada kullanım sınırlarında ve farklı nitelikte uyuşturucu madde ele geçirilmesi ile tanık taksi şoförü Musa'nın kolluk kuvvetlerine teslim ettiği uyuşturucu maddeleri başka bir kişiye teslim etmesi için veren kişinin sanık olduğu yönündeki soyut beyanı dışında,

aleyhinde mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada ikrarı ile suçunun ortaya çıkmasını sağladığı anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı

Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/934 Esas, 2022/682 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ticari taksi şoförü olan tanık Musa’nın 20.04.2021 günü yolda bulunan polis ekiplerine gelerek kendisine bir şahsın sigara paketi verdiğini ve bunu Covid-19 hastası olan bir şahsa götürmek üzere kendisi ile bu şahsın anlaştığını ancak paketin açılmış olduğunu görünce durumu bildirmek istediğini söylemesi üzerine, tanık Musa’nın teslim ettiği ağzı açık sigara paketi içerisinde farklı marka sigaralar ile paket içindeki poşette net 1 gram sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde ele geçirildiği, tanık Musa’nın söz konusu paketi sanık ...’den aldığını beyan etmesi üzerine adli arama kararıyla sanık ...’in ikametinde yapılan aramada.

1 paket net 0,5 gram esrar ele geçirildiği olayda; sanık ...’in tanık taksi şoförü Musa’ya hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık Bahadır’a götürmesi için uyuşturucu maddeyi vermek suretiyle atılı suçu işlediğinin tanık Musa’nın beyanı ve sanığın ikrarı ile sabit olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine,

ayrıca sanığın evinde yapılan aramada kullanım sınırlarında ve farklı nitelikte uyuşturucu madde ele geçirilmesi ile tanık Musa'nın soyut beyanı dışında aleyhinde mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada sanığın ikrarı ile suçunun ortaya çıkmasını sağladığından hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin birinci fıkrası yerine üçüncü fıkrasının uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/934 Esas, 2022/682 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,