Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/9752 K.2023/8019

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 29.12.2015 tarihli ve 2015/153 Esas, 2015/455 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 10 yıl hapis 5 gün adli para cezası, 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis 4 gün adli para cezasına hükmedilmiştir .

B. Kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2016 tarihli ve 2016/1195 Esas, 2016/1464 Karar sayılı kararı ile "Olay tutanağı içeriğine, suç konusu uyuşturucu maddelerin miktarı ile ele geçiriliş biçimine, sanığın savunmasına ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde tanık ... ile birlikte kullanmak için uyuşturucu madde satın aldıkları anlaşılan; sanık hakkında sabit olan “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu yerine, “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması," nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma üzerine yapılan yargılamada Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2016 tarihli ve 2016/292 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyarak sanık hakkında Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası çerçevesinde 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanık hakkında 5 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Sanığın denetim süresi içerisinde Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin ihbar evrakı ile bildirilen 08.09.2022 kesinleşme tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği anlaşıldığından sanık için yeniden yapılan yargılamada 24.01.2023 tarihli ve 2022/530 Esas, 2023/45 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı açıklanarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii özetle, kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

OIay tarihinde adresi verilen iş yerinde uyuşturucu madde ticareti yapıldığının bildirilmesi üzerine çalışmaların başlatıldığı ve iş yeri önünde sanığın oto sürücüsü olduğu aracın durduğu ve iş yerine girip kısa bir süre sonra çıktığının görülmesi üzerine aracın durdurulduğu araçta sanık ile beraber tanık olarak dinlenen ... ve ...'in bulunduğu ve önleme araması kararı uyarınca yapılan aramada sanığın üzerinde bulunan 1 adet hapı ve tanık ...'nın da 3 adet hapı çıkararak verdikleri ve alınan beyanlarında hapları hakkında mahkûmiyet kararı kesinleşen .....'ten kullanmak amacı ile beraber aldıklarını beyan etmeleri üzerine sanığın eyleminin

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna kanaat getirilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak sanık hakkında açılan kamu davasında, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2023 tarihli ve 2022/530 Esas, 2023/45 Karar sayılı incelemeye konu kararı ile Dairemizin bozma ilamına uyularak eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle değişen suç vasfına göre 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği ve ayrıca yapılan araştırmada sanık hakkında aynı eylem ile ilgili olarak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca

16.10.2018 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2018 tarihli ve 2018/790 Esas, 2018/797 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 2019/242 Esas, 2020/3269 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verildiği ve yeniden yapılan yargılamada Gaziantep 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli ve 2022/474 Esas,

2022/963 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince durmasına dair karar verildiği ve 12.04.2023 tarihinde kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla;

Gaziantep 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli ve 2022/474 Esas, 2022/963 Karar sayılı dosyası getirilerek, iddianame içeriğinde aynı eylemin iddianameye konu edildiğinin görülmesi halinde;

Soruşturma aşamasında sanıkta uyuşturucu madde tespitine yönelik kan ve idrar tahlilinin bulunup bulunmadığının araştılarak;

1- Kan veya idrar tahlili sonucunda uyuşturucu madde kullandığı tespit edilmiş ise; kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan aynı eylem nedeni ile işlem yapıldığı anlaşıldığından unsurları oluşmayan uyuşturucu madde ticareti suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kan veya idrar tahlili yapılmamış ise; açılan kamu davasının mükerrer dava olduğu gözetilmeksizin, aynı eylemin ikiye bölündüğü ve sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden davanın reddine kararı verilmesi gerekirken kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/530 Esas, 2023/45 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,