KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2024/109 E., 2024/24325 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddi
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
A. İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince ve re'sen de istinafa tabi olan kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Hükmün gerekçesinin yetersiz olduğuna, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 4. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 5. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 6. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 7. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutu ile vasfına, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2024/109, K. 2024/24325, 22 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama