Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/1247 K.2024/18701

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, yokluklarında verilen ve 19.04.2022 tarihinde sanık müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresinden sonra 17.06.2022 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği, ayrıca sanığa tebligat yapılmadığı, sanığın Bölge Adliye Mahkemesine hitaben 17.06.2022 tarihinde yazdığı dilekçe ile eski hale getirme talebinde bulunduğu ve dilekçesine istinaden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2022/593 Esas, 2022/934 Ek Karar

sayılı kararıyla yetkisiz olarak ve yerinde olmayan gerekçeyle 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrasına aykırı şekilde sanığın talebinin reddine karar verildiği, bu kararın yok hükmünde olduğu görülerek yapılan incelemede;

Dairemizin 16.10.2023 tarihli ve 2023/5801 Esas, 2023/8769 Karar sayılı iade kararına uygun bir şekilde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün, “kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hale getirme imkanı olan” sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu’na ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesine uygun şekilde 12.12.2023 tarihinde tebliğ edildiği,

sanığın 13.12.2023 tarihinde hükümlü olarak bulunduğu Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği ve dosyasının durumu hakkında bilgilendirilmeyi talep ettiği dilekçesinin temyiz dilekçesi niteliğinde olmadığı anlaşıldığından, dosyanın incelenmesine yer olmaması nedeniyle temyiz isteminin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,