Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/160 K.2025/14424

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanığın istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi, 43/1. maddesi, 53. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

"sanığın zincirleme olarak gerçekleştirdiği anlaşılan 11/04/2016 tarihli eylem nedeniyle Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/1108 Esas, 2018/648 Karar sayılı 06/06/2018 tarihli ilamı ile sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 06/07/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği anlaşıldığından işbu hükümde yer alan 2 yıl 6 ay hapis cezasının hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasından mahsubu ile neticeten sanığın 10 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine " ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR