Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/216 K.2025/10042

İlk Derece Mahkemesince sanıkla...ve .... hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanıklar ...ve ... hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ... yönünden temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Kesin ve inandırıcı delil olmadığına, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden; 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları“nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafıinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. maddesi ve 232/6. maddesi uyarınca, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça

bildirilmesinin gerekmesi, CMK'nın 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, karar tarihinde yürürlükte bulunan aynı Kanun'un 295/1. maddesinde ise "temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık müdafiinin 29.11.2017 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi,

kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.

MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren 7 günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği; bu ihtarı içeren tebligatın sanığa 20.12.2023 tarihinde, sanık müdafiine 18.12.2023 tarihinde yapıldığı;

sanık müdafiinin 07.12.2023 tarihinde sunmuş olduğu dilekçenin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermediği ve CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı; vekaletnameli müdafii tarafından 08.01.2024 tarihinde sunulan dilekçenin ise karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 295. maddesinde öngörülen yedi günlük süre geçtikten sonra sunulduğu anlaşılmıştır.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip, usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 295/1. maddesinde belirlenen 7 günlük kanunî süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı; vekaletnameli müdafii tarafından verilen dilekçenin ise 7 günlük süre geçtikten sonra sunulduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,