Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/2339 K.2024/18588

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Gebze

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/16 Esas, 2021/230 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/1051 Esas, 2021/1390 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık eleştirilerek hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.03.2023 tarihli ve 2021/15442 Esas, 2023/2591 Karar sayılı kararı ile.

"A.İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Dosya kapsamından, uyuşturucu madde satışının, sanığın içinde bulunduğu özel aracın içerisinde gerçekleştiği anlaşılmakla; araçların "umumi veya umuma açık yerler" olarak nitelendirilemeyeceği, dolayısıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

2. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması..." nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10-2021/81874 sayılı, 18.05.2023 tarihli sanık aleyhine itirazı üzerine, Dairemizin 08.06.2023 tarihli ve 2023/10404 Esas, 2023/5366 Karar sayılı kararı ile; "...Olay tarihinde sanık ...'ın araç içerisinde sağ ön yolcu koltuğunda; alıcı ...'in aracın dışında olduğu, sanığın maddeyi aracın camından dışarıdaki alıcıya uzattığı, alışverişin bu şekilde gerçekleştiği olayda; eylemin araç içinde gerçekleşmeyip, dışarıdan görülmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmış ancak; a.

Kolluk görevlilerince düzenlenen 30.07.2020 tarihli basit krokide, uyuşturucu madde ticaretinin gerçekleştiği yerin, mekanik yol ölçme tekeri ile yapılan ölçümünde, ... Göz Hastanesine 175 metre mesafede bulunduğunun belirtilmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uygulanmak suretiyle birden fazla ağırlaştırıcı neden bulunduğu gerekçesiyle temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmış ise de;

suçun işlendiği yerin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde belirtilen yerlere mutad ulaşım yolları ile olan (yaya yürüme ya da araçla tespit edilecek) mesafesinin iki yüz metreden yakın olup olmadığı hususunda, gerektiğinde yeteri kadar tutanak görevlilerinin de hazır bulundurulması suretiyle keşif yapılarak mesafe kesin olarak belirlendikten sonra, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, b.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesi..." nedenleriyle itirazın kısmen kabulü ile Dairemizin 23.03.2023 tarihli ve 2021/15442 Esas, 2023/2591 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Gebze

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Eksik inceleme yapıldığına, 5. Kararın hukuka aykırı olduğuna, 6. Re'sen dikkate alınacak hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B.

İlk Derece Mahkemesi Hükmünde, hem ödenmeyen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin hem de 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılacağının sanığa ihtarına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Beşinci bendinden "...çevrilebileceğinin ihtarına, adli para cezasının infazının 5275 sayılı Kanun'un 106/3.

Maddesinin infaz aşamasında gözetilmesine (ihtarat yapıldı)," ibaresinin çıkartılarak yerine "hapse" ibaresinden sonra gelmek üzere "çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gebze 3 Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi