Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/3245 K.2024/20277

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 25.06.2014 tarihli eylem nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. B.

Sanığın, erteleme süresi zarfında, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/75542 Soruşturma ve 2014/11494 Soruşturma sayılı Ek Takipsizlik kararlarına konu soruşturma dosyalarında uyuşturucu kullanmak suretiyle ihlal ettiğinden bahisle Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. C. Bakırköy

37. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2015 tarihli ve 2015/212 Esas, 2015/460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna hükmedilmiştir. D.

Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 22.01.2020 tarihli ve 2019/4096 Esas, 2020/465 Karar sayılı kararı ile, "11/11/2014 tarihli tutanak içeriğine göre şüphelenilerek durdurulan sanığın üzerinden uyuşturucu maddelerden ADB-FUBINACA etken maddesini içeren net 0,5 gr. ve ADB-FUBINACA ile AB-FUBINACA etken maddesini içeren net 46 gr. açık yeşil renkli bitki parçalarının ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında;

suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı ve ele geçiriliş biçimine göre, sanığın eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması," gerekçesiyle 12.06.2015 tarihli hükmün bozulmasına karar verilmiştir. E. Bozmaya uyularak, Bakırköy

37. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli ve 2020/35 Esas, 2021/299 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek dosya ağır ceza mahkemesine gönderilmiştir. F. Bakırköy

3. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesine göre aleyhe değiştirme yasağı nazara alınarak sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun maddi unsurunun hukuka aykırı yöntemlerle ele geçirildiğine, arama kararı bulunmadığına, ele geçen maddelerin kullanma sınırında olduğuna ve ticaretini yaptığına dair herhangi bir delil bulunmadığına, sadece miktara dayalı olarak ticaret suçunun sübuta erdiğinin kabul edilemeyeceğine, beraatini aksi halde lehine olan hükümlerin ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

25.06.2014 tarihli eylem yönünden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan zamanaşımı süresi içinde mahallinde hüküm kurulması mümkün görülerek yapılan incelemede.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicil kaydında yapılan incelemede, sanık hakkında 11.11.2014 tarihli aynı eylem nedeniyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2015 tarihli ve 2015/8812 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, Bakırköy

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2013 tarihli ve 2015/93 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararı ile 11.11.2014 tarihli bu eylemi 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında sabit kabul edilerek sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün 10.05.2018 tarihinde kesinleştiği, temyize konu dosya kapsamında Mahkemece 11.11.2014 tarihli eylemin uyuşturucu madde ticareti suçu kapsamında olduğu kabul edildiğinden, bu eylem yönünden mükerrer kamu davası olduğu gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereği ret kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR