Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/3808 K.2024/23397

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A.

Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularına ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle. 1. 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin yasal unsurlarının olayda oluşmadığı halde uygulanmasının yerinde olmadığına, kabule göre gerekçeli kararda da etkin pişmanlık hükümlerinin neden uygulandığının yeterince tartışılmadığına, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. A. Sanık ve müdafiinin temyiz talepleri yönünden.

Sanık ve müdafiinin yüzlerine karşı 19.01.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 12.02.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık müdafiinin 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 05.02.2024 tarihli, temyiz sebebi içermeyen, dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu;

ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla.

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. A. Sanık ve müdafiinin temyiz talepleri yönünden. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. Maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesine,