Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/394 K.2024/23986

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eksik araştırma ve soruşturmayla hüküm kurulduğuna, 2. Sanığın eyleminin 2313 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmesi gerekirken ayrıca uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayin edildiğine, 3. Polis memurlarının beyanlarına dayanılarak hüküm tesis edilemeyeceğine, fiziki takip tutanaklarının hukuka aykırı olarak tanzim edildiğine, 4. Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, sattığına veya temin ettiğine dair delil bulunmadığına, 5. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçların vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi