Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/4163 K.2025/12632

Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 18.04.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 20.02.2024 tarihli ve 2023/28779 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB - 2024/25317 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB - 2024/25317 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Benzer bir olay nedeniyle, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22/09/2022 tarihli ve 2022/1604 esas, 2022/12842 karar sayılı ilâmında yer alan, "5271 sayılı CMK.nın 252/1. maddesinde düzenlenen itiraz yoluna, aynı Kanunun 251. maddesi uyarınca basit yargılama usulü uygulanarak verilen kararlara karşı başvurulabilir.

Buna göre, hangi gerekçe ile olursa olsun basit yargılama usulü uygulanmadan kurulan hükümde, salt 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması, bu hükmü basit yargılama usulü uygulanarak verilen kararlar için öngörülen itiraz yoluna tabi kılmaz.

Sonuç olarak, uyuşmazlığa konu olan ilk derece mahkemesi kararları ile buna benzer kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu açıktır." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Sanık hakkında Mahkemece basit yargılama usulü nedeniyle indirim uygulanarak verilen 27/09/2021 tarihli hükümden evvel genel hükümlere göre yargılama yapılmak suretiyle sanığın mahkûmiyeti ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması,

bu itibarla somut olayda genel hükümlere göre sanığın savunması alınıp yargılama yapıldıktan sonra bu kez hükmün açıklanması aşamasında fiilen basit yargılama usulünün uygulanmasının mümkün olmadığının anlaşılması karşısında, her ne kadar sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesine istinaden 1/4 oranında indirim yapılmış ise de, salt anılan düzenleme gereğince indirim yapılmasının, anılan kararı basit yargılama usulü uygulanarak verilen kararlar için öngörülen itiraz yoluna tâbi kılmayacağı,

Mahkemece verilen 27/09/2021 tarihli hükümde karara karşı başvurulabilecek kanun yolunun doğru şekilde istinaf olarak gösterildiği ve anılan kararın 17/11/2021 tarihinde sanığa tebliğ edilmesini müteakip, sanık tarafından sunulan 24/11/2021 tarihli istinaf dilekçesi kapsamında dosyanın öncelikle esas yönünden bir karar verilmek üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiği, anılan 27/09/2021 tarihli karar kesinleşmediğinden yeniden karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 21.02.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2013 tarihli ve 2013/60252 Soruşturma, 2013/18566 Esas, 2013/8245 sayılı iddianamesi ile Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. Ankara

5. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.04.2014 tarihli ve 2013/859 Esas, 2014/473 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 21.04.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, C. Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymadığının bildirilmesi üzerine, Ankara

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2015 tarihli ve 2014/1409 Esas, 2015/102 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 02.04.2015 tarihinde kesinleştiği, D.

Sanığın denetim süresi içerisinde 12.09.2018 tarihinde işlediği "görevi yaptırmamak için direnme" suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Ankara

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2021 tarihli ve 2021/1096 Esas, 2021/1394 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi ile CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına istinaf yolu açık olmak üzere karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu, E. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 30.09.2022 tarihli ve 2021/1042 Esas, 2022/1157 Karar sayılı kararı ile, basit yargılama usulü uygulanarak verilen kararların itiraz kanun yoluna tabi olduğu gerekçesiyle incelenmeksizin mahalline iadesine karar verildiği, F. Ankara Bölge Adliye Mahkemesince dosyanın incelenmeksizin iadesinden sonra yeniden esasa alınarak yapılan duruşmada, Ankara

31. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.03.2023 tarihli ve 2022/979 Esas, 2023/236 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. ve 62. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. G.

Basit yargılama usulü, 17.10.2019 tarihli 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde yeniden düzenlenmiş olup maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları; " (2) Basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verildiği takdirde mahkemece iddianame; sanık, mağdur ve şikâyetçiye tebliğ edilerek, beyan ve savunmalarını on beş gün içinde yazılı olarak bildirmeleri istenir. Tebligatta duruşma yapılmaksızın hüküm verilebileceği hususu da belirtilir.

Ayrıca, toplanması gereken belgeler, ilgili kurum ve kuruluşlardan talep edilir.", "(3) Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindedir. Dosya kapsamına göre.

Sanık hakkında, genel hükümlere göre yargılama yapılmak suretiyle duruşma açılarak mahkûmiyet hükmü verildiği, basit yargılama usulünün gerektirdiği yukarıda belirtilen 5271 sayılı CMK'nın 251/2. maddesinde belirtilen usulün uygulanmadığı, kısa kararda 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesi uygulanmadığı halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uygulanmak suretiyle sanığın cezasında 1/4 oranında indirim yapıldığı,

5271 sayılı CMK'nın 252/1. maddesinde düzenlenen itiraz yoluna, aynı Kanun'un 251. maddesi uyarınca basit yargılama usulü uygulanarak verilen kararlara karşı başvurulabileceği, buna göre, basit yargılama usulü uygulanmadan kurulan hükümde, salt 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması, bu hükmü, basit yargılama usulü uygulanarak verilen kararlar için öngörülen itiraz yoluna tabi kılmayacağı anlaşıldığından;

her ne kadar sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesine istinaden 1/4 oranında indirim yapılmış ise de, salt anılan düzenleme gereğince indirim yapılmasının, kararı, basit yargılama usulü uygulanarak verilen kararlar için öngörülen itiraz yoluna tâbi kılmayacağı,

Mahkemece verilen 27.09.2021 tarihli hükümde karara karşı başvurulabilecek kanun yolunun doğru şekilde istinaf olarak gösterildiği ve kararın 17.11.2021 tarihinde sanığa tebliğ edilmesini takiben sanık tarafından sunulan 24.11.2021 tarihli istinaf dilekçesi kapsamında dosyanın öncelikle esas yönünden bir karar verilmek üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiği, anılan 27.09.2021 tarihli karar kesinleşmediğinden yeniden karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR