Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2024/4609 E. , 2026/786 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/312 E., 2022/518 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İstanbul Anadolu 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafında
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2024/4609 E. , 2026/786 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/312 E., 2022/518 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İstanbul Anadolu 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın yokluğunda verilen 21.12.2016 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın MERNİS adresi olan adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği dolayısıyla bu kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak da sanığa verilen 01.06.2022 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin, 21.12.2016 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûm edilen sanığın müdafii temyize başvurmuş; Daire ön incelemede, önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiğini, bu nedenle usulsüz olduğunu ve kesinleşmediğini saptamıştır. Sonraki mahkûmiyet hükmünün de bu geçersiz kesinleşmeye dayandığı görülmüş, dosya incelenmeksizin iade edilmiştir.
Hukuki İlke: Gerçek kişilere tebligatta önce bilinen en son adrese 21/1'e göre normal tebligat çıkarılır; iade gelirse adres kayıt sistemindeki adres esas alınıp 21/2'ye göre MERNİS şerhli tebliğ yapılır. Ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK 231/12 gereği itiraza tabi olup temyiz edilemez; CMK 264/1 uyarınca kanun yolunda yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmaz.
Uygulama Sonucu: İncelenmeksizin iade; çünkü dayanak HAGB kararının tebligatı usulsüz olduğundan hüküm hukuki değerden yoksundur ve itiraz mercii incelemesi gerekir.
Dava Strateji Notu: HAGB kararına karşı temyiz değil itiraz yolu işletilmeli; doğrudan MERNİS'e 21/2 tebligatı usulsüz sayıldığı için temyiz/itiraz süresinin hiç başlamadığı savunulabilir.