Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/6282 K.2024/22979

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Lehe olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, 4. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 5. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde, sanık hakkında birinci kez tekerrüre esas alınan Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/388 Esas ve 2006/173 Karar sayılı 4 yıl 2 ay hapis cezası mahkumiyetinin kesinleşme tarihinin 01.05.2007 ve yerine getirilme tarihinin 04.12.2009 olduğu, ikinci kez tekerrüre esas alınan Bakırköy

8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/147 Esas ve 2015/290 Karar sayılı ilamına konu suçun ise 01.04.2014 tarihinde işlendiği, söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının; sanığın adli sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamın bulunmadığının da anlaşılması karşısında; şartları oluşmadığı halde sanığın ikinci kez mükerir olduğuna ilişkin kabulün hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Tekerrür uygulanmasına ilişkin dokuzuncu kısmının çıkarılarak, yerine "Sanık hakkında, Bakırköy

8. Ağır Ceza Mahkemesince 20.10.2015 tarihli ve 2015/147 Esas, 2015/290 Karar sayı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen 6 yıl hapis cezasına ilişkin 15.11.2016 tarihinde kesinleşen ve 08.10.2020 tarihinde infaz edilen ilam nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve aynı maddenin yedinci fıkrası uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibarelerinin yazılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,