Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2024/6862 E. , 2024/24391 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, tem
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2024/6862 E. , 2024/24391 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: A. İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Ele geçirilen maddelerin kullanım sınırında olduğuna, 2. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair delil bulunmadığına ve suçun unsurlarının oluşmadığına, 3. 20.08.2023 tarihinde aracın mahalle ve çarşı bekçileri tarafından arandığına, 4. Tutanak tanıkları dinlenilmeden hüküm kurulduğuna, 5. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. 1. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçların vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçların sübutunu tayinde yeterli olduğu, 20.08.2023 tarihli eylemde, tutanakta imzaları mevcut iki polis memuru tarafından işlemlerin yapıldığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 2. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda ödenmeyen para cezasının "hapis cezasına çevrilebileceğinin” ihtar edilerek aynı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranıldığı, 3. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve "ikinci kez" tekerrüre esas alınan İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesince 11.03.2022 tarihli ve 2020/136 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararı ile "basit yaralama" suçundan verilen 3 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin 31.05.2022 kesinleşme tarihli ilamı içerisinde, İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesince 20.12.2018 tarihli ve 2018/725 Esas, 2018/1154 Karar sayılı kararı ile "kasten yaralama" suçundan verilen 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasına ilişkin ilamın, 02.05.2024 tarihli ek karar ile hapis cezasına ilişkin hükme karşı hangi kanun yoluna başvurulacağının açık şekilde gösterilmemesi nedeniyle infazın durdurulmasına ve dosyanın istinaf incelemesi için ilgili ceza dairesine gönderilmesine karar verildiği, bunun üzerine hükmün 04.06.2024 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla sanık hakkında temyize konu dosyada tekerrüre esas alınan ilam nedeniyle "ikinci kez" tekerrür koşullarının oluşmadığı, "ikinci kez" tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamın da bulunmadığı dikkate alınarak, sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 45. Asliye Ceza Mahkemesince 24.03.2022 tarihli ve 2022/88 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararı ile "kasten yaralama" suçundan verilen ve 30.05.2022 tarihinde kesinleşen 6 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin en ağır ilamın, "birinci kez" tekerrür oluşturduğunun gözetilmemesi, Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafından "edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin ihtarına, (ihtar edildi)" ibaresinin çıkartılarak yerine "... tahsil" ibaresinden sonra gelmek üzere "edileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi, 2. Hüküm fıkrasının, tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin paragrafından "İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/136 esas ve 2022/243 karar sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının 31.05.2022" ve "2. kez mükerrirlere" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine "İzmir 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/88 Esas ve 2022/313 Karar sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının 30.05.2022" ve "birinci kez mükerrirlere" ibarelerinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a. maddesi uyarınca İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.