Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/6881 K.2025/14480

Ceyhan 4.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 29.03.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 2023/29782 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB - 2024/66349 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB - 2024/66349 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

10. Ceza Dairesinin 02/06/2021 tarihli ve 2021/2564 esas, 2021/6714 karar sayılı ilâmında yer alan "...kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle, mahkemesince açılan kamu davasında 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince “düşme kararı” verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; ...kararının CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA,.." şeklindeki açıklamalar karşısında, Dosya kapsamına göre, her ne kadar Ceyhan

4. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, evvelce sanık hakkında 14/12/2013 tarihinde işlediği aynı nev'iden suçtan dolayı Ortaca

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2014 tarihli ve 2014/699 esas, 2014/900 sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi gereğince verilen zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu, inceleme konusu 09/10/2017 tarihli suçun ise anılan kararın ihlali mahiyetinde olduğu, ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı cihetle, sanık hakkında düşme kararı verilip ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Ceyhan 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/872 Esas ve 2019/38 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde: 1.Şüpheli hakkında, 09.10.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2017 tarihli ve 2017/6450 Soruşturma, 2017/2275 Esas, 2017/2022 sayılı iddianamesi ile Ceyhan 4.Asliye Ceza Mahkemesine, TCK'nın 191/6.maddesi gereğince doğrudan kamu davası açıldığı,

2. Yapılan yargılama sonucunda, Ceyhan 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 14.01.2019 tarihli ve 2017/872 Esas, 2019/38 Karar sayılı kararı ile, sanığın, TCK'nın 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51.maddesi uyarınca ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. B. Ortaca

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarihli ve 2014/699 Esas, 2014/900 Karar sayılı kararının incelenmesinde: 1.Şüpheli hakkında 14.12.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2014 tarihli ve 2013/4668 Soruşturma, 2014/160 Esas, 2014/109 sayılı iddianamesi ile Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2. Yapılan yargılama sonucunda, Ortaca 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarihli ve 2014/699 Esas, 2014/900 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1.maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun'un 85.maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2.maddesinin emredici hükmü ve CMK'nın 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 19.11.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

3. Sanığın denetim süresi içerisinde 09.10.2017 tarihinde işlediği aynı nevi suçtan Ceyhan 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 14.01.2019 tarihli kararı ile mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2020 tarihli ve 2019/720 Esas, 2020/485 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu, 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/765 Esas, 2022/546 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, 5. Bozmadan sonra, Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ve 2023/354 Esas, 2023/351 Karar sayılı kararı ile sanığın, TCK'nın 191/1, 192/3 ve 62.maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

6. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesinin 04.09.2023 tarihli ve 2023/2761 Esas, 2023/2600 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine kesin olarak karar verildiği, Anlaşılmıştır. C.

Dosya kapsamına göre. 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddede yer alan;

" (2) Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." amir hükmü ve 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesinde yer alan, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki ve 191/9. maddesinde yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171. maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231. maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında. Somut olayda.

Ortaca 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarihli ve 2014/699 Esas, 2014/900 Karar sayılı kararı ile, sanığın 14.12.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/2. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile benzer hukuki sonuçları doğuracağı, bu durumda, incelemeye konu suç tarihinin 09.10.2017 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılarak kamu davası açılması kanuna aykırı olduğundan, sanığın,

incelemeye konu 09.10.2017 tarihli eylemini, Ortaca

3. Asliye Ceza Mahkemesince zorunlu olarak verilen ve 19.11.2014 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlâli sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan 09.10.2017 tarihli eylem nedeniyle, mahkemesince,

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "kamu davasının düşmesine" karar verilerek Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. D. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi.

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Mahkemesince "düşme" kararı verilip ihbarda bulunulması gerekmekte ise de; mahkûmiyet kararı ile birlikte zaten ihbarda bulunulduğu ve ihbar üzerine hükmün açıklanmasına, sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği gözetilerek yeniden ihbarda bulunulmayıp yalnızca düşme kararı verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Ceyhan 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2019 tarihli ve 2017/872 Esas, 2019/38 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden. Hüküm fıkrasının.