Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2024/7334 E. , 2024/24975 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, t
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2024/7334 E. , 2024/24975 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A. Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, 2. Eksik araştırma yapıldığına, 3. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair objektif somut delil bulunmadığında kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, 5. 2. kez tekerrür hükmünün uygulanmasına yönelik cezaya itiraz ettiğine, İlişkindir. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra, kararda “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı” belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4-son maddesine aykırı davranılması, 2. UYAP kayıtları üzerinden tekerrür hükmünün uygulanmasına esas alınan ilamlar ile adli sicil kaydı incelendiğinde; sanık hakkında İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli ve 2021/386 Esas, 2021/433 Karar sayılı ilamı ile birinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmesi yerine, söz konusu ilamda yer alan Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2016 tarihli ve 2015/525 Esas, 2016/350 Karar sayılı ilamı nedeni ile sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmişse de; Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesi ilamının 12.07.2018 tarihinde yerine getirilmesinden itibaren yasanın aradığı ve 3 yıl geçtikten sonra 29.08.2021 tarihinde sanığın İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/386 Esas sayılı dosyasındaki suçu işlediği anlaşılmakla; sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına "... geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ibaresinin eklenilmesi, 2. Tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısmının tamamen çıkartılması ve yerine "Sanık hakkında İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli- 2021/386 Esas, 2021/433 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilmiş 8 yıl 4 ay hapis cezasına dair mahkûmiyet kararı bulunduğundan 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.