Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/7498 K.2024/24739

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: A.

Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. A.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Lehe olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine, 2. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 3. 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 4. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına, 5. Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, 6. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B.

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve ikinci kez tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/54 Esas, 2021/508 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından doğrudan verilen adli para cezalarının CMK'nın 272/3-a maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası gereğince tekerrüre esas alınamayacağının; sanığın adli sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamın bulunmadığı da dikkate alınarak,

söz konusu ilam yerine, sanığın birinci kez mükerrir olduğu Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/132 Esas, 2022/787 Karar sayısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin 07.12.2022 tarihinde kesinleşen ilamın uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırılık olarak değerlendirilmiş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine ''Tekerrürü oluşturan Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarih,

2022/132 Esas ve 2022/787 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası nedeniyle hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak,