Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/7884 K.2024/24310

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, sanık ... müdafiinin temyizi dışındaki diğer temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: A. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve sanıklar , ve yönlerinden re'sen de istinafa tabi olan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. A.

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 5. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, B.

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşulunun oluşmadığına, 4. Eksik inceleme yapıldığına, 5. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, 6. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, C.

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanık ... yönünden "02.07.2019, 06.07.2019", sanık ... yönünden "03.08.2019", sanık ... yönünden "20.09.2019", sanık ... yönünden "04.09.2019", sanık ... yönünden "27.06.2019, 26.07.2019", sanık ... yönünden "06.09.2019" yerine sanık ayrımı yapılmadan "02.07.2019 - 06.07.2019 - 12.09.2019 - 10.07.2019 - 20.07.2019 - 20.09.2019 - 01.07.2019 - 04.09.2019 - 03.08.2019 - 27.06.2019 - 22.07.2019 - 31.08.2019 – 06.09.2019" yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanıklar , ve Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2022 tarihli ve 2020/14-248 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen maddi mesele değiştirilmeden ve yeni bir delil araştırmasına girilmeden, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine karar verilebileceğinden, sanık ... hakkında Tebliğnamede belirtilen görüşe iştirak olunmamıştır.

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan hükümlülüğün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklikler ile yine 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddeye göre, koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması,

yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece gerekli araştırmaların yapıldığı ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanıklar ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR A. Sanıklar ve Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden.

Sanıklar ve ile müdafiilerinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanık ...'in 30.11.2022, sanık ... müdafiinin 01.03.2023 ve sanık ...'un 02.05.2024 tarihli dilekçeler ile temyiz istemlerinden vazgeçtiklerini bildirdikleri ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden. 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C.

Sanıklar Abdullah, Süleyman ve Refik Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanıklar ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.