Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/8310 K.2025/478

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık eleştirilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmaması gerektiğine, 6. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B.

Sanık hakkında, tekerrür oluşturan mahkûmiyetlerinden daha ağır cezayı içeren Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/609 Esas, 2011/840 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 143/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin hüküm yerine, Kahramanmaraş

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/37 Esas, 2015/266 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 116/2., 4. ve 119/1-c maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 16 ay hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu, C. Şahit numunelerin müsadere edilmemesinin hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, A.

Hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine "Sanık hakkında tekerrür oluşturan ilamlardan en ağır cezayı içeren Kahramanmaraş

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/609 Esas 2011/840 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. ve 143/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası nedeniyle, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6,7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında tekerrüre esas alınan ceza miktarının 2 yıl 16 ay hapis cezası olarak dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi, B.

Müsadere ile ilgili bölümünde yer alan “sentetik ecza hapının” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Kayseri Bölge Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan şahit numunelerin” ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş