Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/8403 K.2024/26345

Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmekle yapılan ön inceleme neticesinde.

Sanık hakkında, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açılan kamu davasında, Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2017 tarihli ve 2017/76 Esas, 2017/463 Karar sayılı kararı ile verilen "durma" kararının 08.09.2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleşmesinden sonra, bu karara karşı Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının başvurusu üzerine, Adalet Bakanlığınca "kanun yararına bozma" isteminde bulunulduğu ve Dairemizin 21.04.2021 tarihli ve 2021/1478 Esas, 2021/4946 Karar sayılı kararı ile "durma" kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verildiği,

bozmadan sonra Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz istemine konu 10.03.2022 tarihli ve 2022/391 Esas, 2022/464 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın temyiz kanun yoluna başvurması üzerine, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla.

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında "temyiz incelemesi" yapılmadığı, Dairemizin 21.04.2021 tarihli ve 2021/1478 Esas, 2021/4946 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen ve itiraz edilmeden kesinleşen "durma" kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu belirlenmekle, 5235 sayılı Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması,

İlk Derece Mahkemesi hükmünün de 10.03.2022 tarihinde verilmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesinde yer verilen.