Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/8564 K.2024/26346

İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 22.10.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 29.03.2023 tarihli ve 2022/26388 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40826 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40826 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 24.12.2018 tarihli ve 2018/5512 esas, 2018/9804 karar sayılı ilamında yer alan, "5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilmesi esnasında;

duruşma için sanığa gönderilen davetiyenin "tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunması veya diyeceklerini duruşma gününe kadar yazılı olarak bildirmesi gerektiği, mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği ve diyeceklerini yazılı olarak bildirmediği takdirde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunabileceği" uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saati yazılarak sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden,

belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebligatı yapılmadan ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerindedir." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, 05.05.2010 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı sırasında, sanığın yükümlülüklerine aykırı davrandığının bildirilmesi üzerine, mahkemece yargılamaya devam edildiği,

sanığın bilinen adresine gönderilen duruşma davetiyesine ilişkin tebligatın 20.05.2013 tarihinde bila tebliğ iade edilmesi üzerine sanığa başkaca herhangi bir tebligat yapılmadan ve sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. A.

Sanık hakkında, 28.03.2005 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda Sarıyer Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2005 tarihli ve 2005/2578 Soruşturma, 2005/587 Esas, 2005/314 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, B.

Yapılan yargılama sonucunda, Sarıyer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2006 tarihli ve 2005/188 Esas, 2006/308 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın temyiz kanun yoluna başvurduğu, C.

Dairemizin 25.05.2009 tarihli ve 2007/26729 Esas, 2009/9577 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, D.

Bozmadan sonra, sanık savunması alınarak Sarıyer 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2010 tarihli ve 2009/409 Esas, 2010/218 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 14.06.2010 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, E. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik yükümlülüklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine dosyanın ele alınarak,

sanık savunması alınmadan, İstanbul 53.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12.09.2013 tarihli ve 2009/409 Esas, 2010/218 Karar sayılı ek kararı ile; sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 191/1.maddesi ve 62/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. F.

Sanığın savunmasının alınması için çıkarılan açıklamalı duruşma davetiyesinin bilatebliğ iade edilmesi üzerine savunma alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın adresine, "tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunması veya diyeceklerini duruşma gününe kadar yazılı olarak bildirmesi gerektiği,

mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği ve diyeceklerini yazılı olarak bildirmediği takdirde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya yokluğunda hükmolunabileceği" uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saati yazılarak duruşma davetiyesinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiği, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebligatı yapılmadan ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı anlaşıldığından, sanığın savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. A.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B.