Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/8762 K.2025/339

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Arama kararının ve işleminin hukuka aykırı olduğuna, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına 4. Sanığın savunması SEGBİS vasıtasıyla alındığından savunma hakkının kısıtlandığına, 5. Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, 6. 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasının hatalı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, duruşmalarda zorunluluk nedeni gösterilmeden SEGBİS vasıtasıyla, sanığın müdafii huzurunda savunmasının alındığı görülmüş ise de; sanığın yargılamanın hiçbir aşamasında itiraz etmeyerek zımnen kabul etmiş olması,

bu yöntemle savunmasının alınmasının, silahların eşitliği ve yargılama ilkesi çerçevesinde savunmasında zaafiyet yaratmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Sanık hakkında mükerrirlik uygulamasına esas alınan Alanya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/195 Esas, 2011/176 Karar sayılı hükmüyle sanık hakkında 5 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, kararın 20.11.2012 tarihinde kesinleştiği ve hapis cezasının 03.12.2019 tarihinde, adli para cezasının 29.12.2016 tarihinde infaz edildiği, infaz tarihinden 3 yıl geçtikten sonra 10.11.2023 tarihinde incelemeye konu suçun işlendiği ve bu haliyle Alanya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/195 Esas, 2011/176 Karar sayılı hükmünün tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas sabıkası bulunmadığı anlaşılmakla, koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasından, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,