Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/9290 K.2025/135

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Zile Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle. 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına ve incelemenin eksiksiz yapıldığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. A.

Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı” yerine, infazı kısıtlar şekilde " ödenmeyen adli para cezasının miktarının kısmen veya tamamen hapse çevrilerek 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca infaz edilebileceği hususunun ihtarına" ibaresinin yazılmasının hukuka aykırı olduğu, B.

5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ve 5275 sayılı CGTİHK'nun 108/2. maddesine göre; birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması durumunda bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınabilecek her iki ilamın tekerrüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bendlerinde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, A.

5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde yer alan " ödenmeyen adli para cezasının miktarının kısmen veya tamamen hapse çevrilerek 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca infaz edilebileceği hususunun ihtarına" ibaresinin çıkarılması ve yerine; "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi, B. Tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve yerine " İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/263 Esas - 2010/139 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu ticareti yapma suçundan hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezası nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına;" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Zile Ağır Ceza Mahkemesine,