Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2024/9887 K.2025/4454

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak.

Dosya kapsamına göre, bozma ilamından önce İlk Derece Mahkemesince verilen 09.02.2016 tarihli hükümde, sanık hakkında Küçükçekmece 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 31.05.2012 tarihinde kesinleşen, 09.05.2012 tarihli ve 2011/801 Esas, 2012/754 Karar sayılı ilamının birinci kez tekerrüre esas alındığı, UYAP'tan alınan güncel adli sicil kaydında bu ilamın bulunmadığı,

bozma sonrası İlk Derece Mahkemesince yeniden kurulan hükümde, 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca kazanılmış haklara ve suç tarihi ile kesinleşme tarihi yönünden tekerrür hükümlerine aykırılık oluşturacak şekilde suç tarihi 05.06.2015 olan ve 19.10.2018 tarihinde kesinleşen, İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2017 tarihli ve 2015/972 Esas, 2017/706 Karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan.