Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2025/1899 E. , 2025/9579 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/248 E., 2023/656 K. SUÇ/SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temy
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2025/1899 E. , 2025/9579 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/248 E., 2023/656 K. SUÇ/SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Van 7. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Kendisine hiç tebligat yapılmadığına, 2. Avukatı ile iletişim kuramadığına, 3. Haberi olmadan kararın kesinleştirildiğine, 4. Cezanın kanun yararına bozulması gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında 21.11.2022 tarihli Van 7. Ağır Ceza Mahkemesi mahkûmiyet kararının sanık ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği, sanık müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafiinin kararı istinaf ettiği, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 07.07.2023 tarihinde hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanığa tebliğ edilmediği, sanık müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafii kararı temyiz etmediği için kararın 08.09.2023 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 27.11.2024 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 10.01.2025 tarihinde süre yönünden sanığın temyiz talebinin reddine dair ek karar verildiği, 10.01.2025 tarihli ek kararın sanığa 22.01.2025 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 24.01.2025 tarihli dilekçe ile ek kararı temyiz ettiği görülmüş ise de, sanığın ek karardan önce asıl hükmü de temyiz ettiği anlaşıldığından, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/son maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 35/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden, yasal süresinden sonra sanık tarafından yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2025 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, aynı Kanun'un 188/4-b maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.10.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Van 7. Ağır Ceza Mahkemesi sanığı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûm etmiş, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi hükmü düzelterek başvuruyu reddetmiştir. Gerekçeli karar ve istinaf kararı yalnızca müdafie tebliğ edilmiş, sanığa tebliğ edilmediği hâlde karar kesinleştirilmiş; sanık sonradan bizzat temyiz talebinde bulunmuş, bu talep süre yönünden ek kararla reddedilmiştir.
Hukuki İlke: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 E., 2023/192 K. kararında açıklandığı üzere, Tebligat Kanunu 11/son ve CMK 35/2 uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliği zorunlu olup, tebliğ edilmedikçe sanık yönünden temyiz süresi işlemez.
Uygulama Sonucu: Süre reddine dair ek karar kaldırılıp sanığın temyizi süresinde kabul edilerek esas incelenmiş, ancak esasta hukuka aykırılık bulunmadığından hüküm onanmıştır.
Dava Strateji Notu: Kararın yalnızca müdafie tebliği sanık yönünden süreyi başlatmaz; müdafie tebliğe güvenip kesinleşen dosyalarda sanık bizzat temyiz ederek süre engelini aşabilir, tebligat eksikliği ayrı ve güçlü bir usul dayanağıdır.