Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/984 K.2026/1403

Kanun'la değişik 191/1. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, itiraz edilmeksizin 22.09.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/5602 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2025 tarihli ve KYB - 2025/11513 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2025 tarihli ve KYB - 2025/11513 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " 1- Dosya kapsamına ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 02/03/2023 tarihli bozma ilâmına göre.

01/11/2013 tarihli eyleminden dolayı sanık hakkında olay tutanağı, ifade tutanağı ve dosya içeriğine göre, 35... plaka sayılı araçta ele geçirilen esrar ile irtibatının kesin suretle tespit edilemediği aşamada, dosyanın diğer sanığı ... ile içmek için birlikte aldıklarını söylemesi, kendi suçunu ortaya çıkarılmasına hizmet ve yardımda bulunması nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen 5237 sayılı Kanunu'nun 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde, 2- Kabule göre de.

Daha önceki tarihlerde işledikleri aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile adli sicil kaydındaki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, derdest davalarda 28/06/2014 tarihinden önce doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmemişse, 28/06/2014 tarihinden sonra kurulan hükümlerde 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesinin uygulanma imkânı kalmadığından,

sanık hakkında, lehe/aleyhe Kanun tartışması yapılmasına gerek olmadan, Kanun'un amir hükmü olduğu için 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi çerçevesinde suç tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesine göre ceza takdir edilip sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında 01.11.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Sarayköy Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2014 tarihli ve 2013/1618 Soruşturma, 2014/46 Esas, 2014/27 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, B.

Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2015 tarihli ve 2014/226 Esas, 2015/268 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun'la değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08.09.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, C.

Sanığın yükümlülüklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine dosya ele alınarak Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2016 tarihli ve 2015/734 Esas, 2016/358 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun'la değişik 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın temyiz kanun yoluna başvurduğu, D.

Dairemizin 02.03.2023 tarihli ve 2020/18304 Esas, 2023/1738 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, E. Bozmadan sonra, basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.09.2023 tarihli ve 2023/266 Esas, 2023/553 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun'la değişik 191/1. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. F.

Dosya kapsamına göre. 1. Olay tutanağı, ifade tutanakları ve dosya içeriğine göre, 35... plaka sayılı araçta ele geçirilen esrar ile irtibatının kesin suretle tespit edilemediği aşamada, dosyanın diğer sanığı ... ile içmek için birlikte aldıklarını söylemesi, kendi suçunun ortaya çıkarılmasına hizmet ve yardımda bulunması nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Kabule göre de.

Daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile adli sicil kaydındaki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, derdest davalarda 28.06.2014 tarihinden önce doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmemişse, 28.06.2014 tarihinden sonra kurulan hükümlerde 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinin uygulanma imkânı kalmadığından,

sanık hakkında, lehe/aleyhe Kanun tartışması yapılmasına gerek olmadan, Kanun'un amir hükmü olduğu için 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi çerçevesinde suç tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesine göre ceza takdir edilip sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR