Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2026/492 E. , 2026/2793 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/164 E., 2025/417 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2026/492 E. , 2026/2793 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/164 E., 2025/417 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ Dairemizin bozma kararı üzerine, Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, İlişkindir. .... Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik, adil yargılanma ilkesinin ihlali niteliğinde bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği halde, aynı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin, 2. 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Yasanın 14. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3.maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında sanığın koşullu salıverilme hükümlerinden yararlanabileceğine dair yasal düzenlemeye rağmen, sanık hakkında kurulan hükümde koşullu salıverilmemesine karar verilmiş olmasının, 3. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, “... adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Kanun'un 106/3-11 maddesi uyarınca işlem yapılacağının ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtaratına...” ibaresinin yazılmasının, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu üç hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. .... Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden; Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanıklara verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, “ ... adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Kanun'un 106/3-11 maddesi uyarınca işlem yapılacağının ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtaratına... ” ibaresinin yazılmasının, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin kısmından "5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına," ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi, 2. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından "..adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Kanun'un 106/3-11 maddesi uyarınca işlem yapılacağının ..." ibaresinin çıkartılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, .... Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden; Gerekçe bölümünün (...) bendinde açıklanan nedenle, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımlarından "..adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Kanun'un 106/3-11 maddesi uyarınca işlem yapılacağının ..." ibaresinin çıkartılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Yargıtay 10. Ceza Dairesinin önceki bozması üzerine Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesi bozmaya uyarak üç sanığı uyuşturucu madde ticaretinden yeniden mahkûm etmiştir. Daire, sübut ve vasfa yönelik temyiz itirazlarını reddetmekle birlikte, ikinci kez mükerrir sayılan sanık hakkındaki infaz rejimi hükümlerinde ve tüm sanıklar yönünden adli para cezası ihtaratında hukuka aykırılıklar saptamıştır.
Hukuki İlke: 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanan sanık artık koşullu salıverilmeden yararlanabilir; bu nedenle hükümde koşullu salıverilmemeye karar verilemez, TCK 58/6-7 gereği infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri öngörülmelidir. Ayrıca taksitlendirilen adli para cezasında yalnızca hapse çevrileceği ihtarıyla yetinilmeli, 5275 sayılı Kanun 106/3-11'e işlem yapılacağı ibaresi yazılmamalıdır.
Uygulama Sonucu: Hükümler, koşullu salıverilmeme ibaresinin çıkarılıp denetimli serbestlik tedbirinin eklenmesi ve adli para cezası ihtaratındaki fazlalığın çıkarılması suretiyle düzeltilerek onanmış, tutuklu sanığın salıverilme talebi reddedilmiştir.
Dava Strateji Notu: 7550 sayılı Kanun sonrası ikinci kez mükerrirlik artık koşullu salıverilme yasağı doğurmadığından, bu döneme ait kesinleşmemiş hükümlerde 'koşullu salıverilmeme' ibaresi gören müdafi bunu mutlaka temyiz konusu yapmalıdır; infaz süresini doğrudan etkileyen bu düzeltme, esastan onanan dosyada bile müvekkile somut kazanım sağlar.