Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2008/21890 K.2010/4768

.....

Davacı vekili, malûllük aylığına hak kazanıldığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddi yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 1479 sayılı Kanun hükümlerine göre, davacıya, 18.07.2007 tarihinden geçerli olmak üzere malûllük aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkin olup, davacı sigortalının, anılan Kanunun malûllük sigortası hükümlerine göre 31.08.2006 tarihinde davalı Kuruma yaptığı aylık tahsis başvurusunun, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 18.07.2007 tarihli, çalışma gücünün en az üçte ikisinin yitirilmediği yönündeki karara dayanılarak reddedilmesi üzerine açılan işbu davanın yapılan yargılamasında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı (3.) Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen ve hükme dayanak kılınan 09.06.2008 günlü raporda davacının beden çalışma gücünü en az üçte iki oranında kaybetmediğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanunun “Malûllük” başlığını taşıyan 28’inci maddesinde; bu Kanunun uygulanmasında çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği belirlenen sigortalının malûl sayılacağı, sigortalıların hangi hallerde çalışma gücünün en az üçte ikisini kaybetmiş sayılacaklarının, sağlık işlemlerine ilişkin yönetmelikteki esaslara göre saptanacağı açıklandıktan sonra, 29’uncu maddesinde, malûllük aylığından yararlanma koşulları sıralanmış olup, bunlardan biri, bu Kanunun 28’inci maddesine göre malûl sayılma olgusunun gerçekleşmesi olarak belirtilmiştir.

56’ncı maddesinde de; malûllük durumunun belirlenmesinde hangi rapor, hastalık ve arızaların esas alınacağı, düzenlenen raporlar üzerine Kurumca verilen karara karşı ilgililer tarafından itiraz edildiği takdirde sigortalının malûllük halinin Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu’nca karara bağlanacağı yönünde düzenleme yapılmıştır.

Bununla birlikte, yargılama aşamasında 01.10.2008 günü yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Malûl sayılma” başlıklı 25’inci maddesinde ise, sigortalının istemi

....

üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca yöntemine uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu, çalışma gücünün en az %60’ını kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca belirlenen sigortalının malûl sayılacağı hüküm altına alınıp, “Malûllük sigortasından sağlanan haklar ve yararlanma şartları” başlığını taşıyan 26’ncı maddesinde malûllük aylığı bağlama koşulları açıklanmış olmakla, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 76’ncı maddesi uyarınca yürürlükteki kanunları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemeler ve Yargıtay tarafından söz konusu düzenlemelere göre de değerlendirme yapılması zorunludur.

İnceleme konusu davada; davacının 1479 sayılı Kanunun 28’inci madde hükmüne göre malûl olmadığı belirgin ise de, karara esas alınan raporda çalışma gücünün yitirilme oranı yüzde olarak belirtilmediğinden, 5510 sayılı Kanunun 25’inci madde düzenlemesi kapsamında malûllük olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği anlaşılamamaktadır.

Bu bakımdan; öncelikle, yöntemince yapılacak inceleme ve araştırma ile çalışma gücünün en az %60 oranında yitirilip yitirilmediği ve yitirilmiş ise tarihi açıklığa kavuşturulmalı, anılan maddeye göre malûllük olgusu saptandığı takdirde bu kez 26’ncı maddede öngörülen diğer aylık bağlama koşullarının varlığı irdelendikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmeli; kuşkusuz, 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre aylığa hak kazanma durumunda, hakkı doğuran olay, söz konusu Kanunun ilgili maddesinin yürürlük tarihi olduğundan, aylık başlangıcı olarak,

malûllük olgusunun daha önce gerçekleşmiş olması koşuluyla, bu tarihi izleyen ay başına karşılık gelen 01.11.2008 günü esas alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.