KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2009/12554 E., 2010/1841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2010
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
......
Davacı, 01.05.1985 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitini istemiştir.
Mahkeme, istek gibi davanın kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-01.05.1985 tarihli giriş bildirgesinin süresinde Kuruma intikal etmesi, kimlik bilgilerinin davacıya ait olup, daha sonraki çalışmaların aynı sicil üzerinden yapılması, aynı tarihli sigorta sicil kartı mevcut olup, eylemli çalışmanın tanıklarca teyit edilmesi karşısında, 506 sayılı yasanın 108. maddesine yönelik davacı isteminin kabulüne dair mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak 506 Sayılı Yasanın 60. maddesinin (G) bendindeki “Bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” biçimindeki düzenleme dikkate alındığında ve davacının 19.11.1967 doğumlu olması karşısında, 506 Sayılı Yasanın 60/G maddesi hükmüne göre sigortalılık başlangıç tarihi olarak 18 yaşın ikmal edildiği 20.11.1985 tarihinin kabul edilmesi gerekirken, aksi biçimde ve yazılı şekilde tesis edilen karar usul ve yasaya aykırı görülmüştür.
Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
.....
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2009/12554, K. 2010/1841, 16 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama