Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2009/15950 K.2010/346

Davacı, işkazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ... vekilleri Tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (.......) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının,

Yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, davalı işverenin gelirler yönünden tazmin sorumluluğunun ilk peşin sermaye değerli gelir üzerinden belirlenmesi yönündeki mahkeme yaklaşımı yerinde bulunmakta ise de. 87.214,34 TL olan ilk peşin değerli gelir miktarının 89.815,77 TL olarak alınması,

2-Davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar nispi vekalet ücretinin davacı yararına takdir edilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında davalı yararına takdir edildiğinin yazılmış olması, .........

3-Davacı Kurum yararına, maktu ve nispi olmak üzere iki kez vekalet ücreti takdir edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; temyiz etmeyen davalı yönünden Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumu da gözetilmek suretiyle karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

...........