Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2009/9090 K.2010/297

.......

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma üzerine, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1996 yılı Mayıs ayından başlayarak 2001 yılı Temmuz ayına kadar kesintisiz çalıştığının tespitini istemiş olup. Mahkemece, davacının, 1998 yılında. 17.06.1998 tarihinden başlayarak 50 gün, sonraki yıllarda da, 900 gün olmak üzere, toplam 950 günlük çalışmasının tespitine karar verilmiştir. Davadışı işyerinden 01.07.1998 – 03.08.1998 tarihleri arasında sigortalı çalışma bildirilen davacının, 1998 yılında.

17.06.1998 – 30.06.1998 tarihleri arasında. Yine, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388 ve 389 maddeleri gereğince infaza uygun karar verilmesi gerektiği gözetildiğinde, 01.01.1999 - 30.06.2001 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. ..........

.........